Een Productiemethode

De methode van duwbuis en vulbuis is een beproefde, veilige methode, er kleven echter ook nadelen aan : het kost tijd om een zekere hoeveelheid wierook te produceren. Steeds maar weer dezelfde handeling verrichten is weliswaar uitermate goed voor de magische bekrachtiging, wanneer je echter een zekere hoeveelheid -stel 50 stokjes- wilt produceren ga je toch uitkijken naar snellere alternatieven.

Er zijn soms zo van die vreemde dingen bij jezelf die je eigenlijk nauwelijks kunt verklaren. Zo heb ik altijd een grote voorliefde gehad voor injectiespuiten. Het zijn instrumenten van grote macht: Wanneer het vaccin de bloedbaan ingebracht wordt is er inderdaad een grens overschreden. Van buiten naar binnen, terwijl je normaal gesproken niet eens in dat lichaam kunt komen. Van ziek naar gezond, als symbool van de chemie die de hedendaagse samenleving welhaast beheerst. Wanneer het ding rechtop staat lijkt het wel een raket, klaar om op te stijgen om onbekende verten te gaan verkennen. Het boeit, het intrigeert maar het frustreerde me altijd dat ik niet in een positie was om een dergelijk instrument gewoon als hobbyding te gebruiken. Toen ik er achter kwam dat je dit wonder van techniek gewoon in de apotheek kunt aanschaffen was het hek van de dam en begon ik er flink mee te experimenteren. Verrassend genoeg blijkt de injectiespuit een fantastisch instrument om het de wierookmaker een stuk gemakkelijker te maken.

We hebben nodig Wierookpoeder, water, een rietje, een mengstokje, droogplankjes Een injectiespuit van groot model, inhoud rond de 50ml Een kitspuit Een stuk hoekprofiel Wanneer klei uit de injectiespuiten moet komen volgt daaruit dat de diameter van het stokje gelijk raakt aan de opening van de spuitmond : hoe groter de uitgang hoe dikker het stokje. Maar je kunt je voorstellen dat hoe kleiner het gaatje is hoe meer kracht het zal kosten om een relatief vaste massa eruit te drukken. Denk er maar eens aan wanneer je last hebt van obstipatie : dan is je gat te klein ! Omdat er relatief veel kracht voor nodig is kiezen we de kitspuit als instrument om het toch gedaaan te krijgen. De kitspuit maakt gebruik van het hefboomprincipe en afhankelijk van het model ook nog van hydrauliek. De moderne plastic injectiespuit is erop gebouwd om grote krachten te kunnen veerstaan maar hier zijn toch grenzen aan. Wanneer je massa bijvoorbeeld te droog is en je gaat het toch uit zo'n spuit proberen te persen leidt dat geheid tot iets dat kapotgaat : de injectiespuit, je kitspuit, of als je pech hebt je hand. Dit woord van waarschuwing lijkt me hier op zijn plaats. Het hoekprofiel dat we nodig hebben dient als een goot waar we een straaltje wierook in gaan spuiten. Het moet een strook van een lengte van ongeveer 30cm zijn. In zijn meest simpele vorm is het van voren gezien een haakse hoek. Ik gebruik zelf vaak een lineaal die in het midden een rechtop staand randje heeft. Goed bruikbaar is ook een stuk T-profiel van aluminium of plastic, dat ligt wat makkelijker in de hand.

Wierookpasta maken Het poeder wordt weer aangelengd met water. De hoeveelheid is nooit duidelijk te zeggen. Ga er vanuit dat je het van de droge kant benadert : beetje bij beetje water erbij totdat het een massa is die prettig voelt. Een hele grove regel is dat je ongeveer 90% van het gewicht van de droge stof vloeistof moet laten zijn. Dit is een fase waarin je steeds rustig moet bekijken of het goed is, het is een kwestie van ervaring. Afwijkend van de Tibetaanse methode laten we de klei nu een uurtje rusten om het bindmiddel goed zijn werk te laten doen. De reden hiervan is dat het stokje dit keer wat meer trek- en duwkrachten te verwerken zal krijgen. Het rusten kan het best gebeuren in een afgesloten plastic zakje.
1	2	3

De spuit vullen Na ongeveer een uur wachten haal je de klei weer tevoorschijn en kneed je hem nog even door elkaar. Vervolgens haal je dan de duwerd uit je injectiespuit en gebruik je de spuit nu als duwbuis, precies op dezelfde manier als in de methode hiervoor beschreven. Je perst de injectiespuit nu vol met een hoeveelheid klei. Doe dit niet te vol want het spuiten kost dan veel kracht. Je doet nu de duwerd weer in de injectiespuit en duwt 'm aan zover je kunt. Dit geheel leg je nu in de kitspuit. Dat ziet er toch al uit als een indrukwekkend voorwerp, nietwaar ?
4	5	6

7

Stokjes spuiten Neem nu het spuitlineaal bij de hand en spuit een hoeveelheid pasta erop ; de hoeveelheid is afhankelijk van de lengte van je profiel maar in de regel neem je een centimeter of 15. Het spuiten zelf kan wel enige kracht kosten maar door de trekker van de kitspuit helemaal aan de onderkant aan te trekken verlaag je de kracht die er uiteindelijk voor nodig is. Het spuiten zelf is een kwestie van handigheid en tempo : Je spuit op het profiel ,je leegt het profiel op je droogplankje en je spuit weer opnieuw. Wat er eventueel misgaat kun je later weer opnieuw proberen. Bij het spuiten zal de kwaliteit van je wierookpasta blijken : wanneer je te weinig water hebt toegevoegd is het je spuit niet uit te krijgen, wanneer het te nat is ontstaat een vreemd probleem, namelijk het zogenaamde "opdrollen" : het nog natte stokje wordt langs het profiel opgeduwd door de massa die nog uit de spuit aan het komen is. Wanneer het stokje niet snel genoeg zakt langs het profiel ontstaat er een soort van fileprobleem met als gevolg opbolling en uiteindelijke breuk van het stokje. En breuk is eigenlijk het enige dat je in dit stadium niet kunt gebruiken.

8

Droging Het is in principe voldoende om een houten plankje te nemen voor de droging. Wanneer je stokjes eenmaal liggen kun je het plankje nog voorzichtig even op en neer wiebelen : Doordat de stokjes zijwaarts rollen, worden ze automatisch recht. Met een lang recht mes of met je spuitlineaal kun je ze dan allemaal tegelijk op dezelfde lengte snijden. Voor de droging is het zinvol om hiervoor een ruimte te nemen met zo min mogelijk stroming van lucht, waar de lucht bijna stilstaat. Hierdoor zullen de stokjes redelijk gelijkmatig opdrogen om ze recht te houden. En om eerlijk te zijn is dit nog een deel van het terrein dat ik nog niet doorgrond heb. Stilstaande lucht lijkt de sleutelfactor te zijn. Daarnaast lijkt het van belang dat het stokje aan alle kanten water kan verdampen. Om deze twee redenen werk ik zelf momenteel met droograampjes van horregaas die ik in een soort ladenkastje plaats waarin de lucht langzaam kan circuleren. Toch zijn de resultaten met een simpele broodplank als droogplankje ook niet gek. Het is alleen wel zo dat wanneer je iets grotere hoeveelheden wierook gaat maken je ook serieus aandacht zult moeten schenken aan droging en opslag. Wanneer de diameter van je stokjes 2mm wordt produceer je met 20g wierookpoeder ongeveer 40 stokjes en die zul je dus allemaal kwijt moeten.	9
	10
	11

12

13

Het resultaat : een flinke hoeveelheid wierook, ambachtelijk gemaakt !

---

Home

Next