Benodigdheden

Wierookpoeder

Water

Bakje om te mengen

Roerstokje en een lepeltje

Een perspex rolplaatje

Een geribbeld plankje

Een set buisjes

Een latex handschoentje

details hierover...

De Tibetaanse methode van wierookstokjes maken is bijzonder geschikt voor werken met iets grovere bestanddelen, bijv gedroogde kruiden. De dikte kan enorm variëren, van een halve milimeter, tot meer dan een centimeter. Er zijn diverse manieren om een dergelijk wierookstokje te maken zodat er veel keuzevrijheid is. Nadeel van het Tibetaanse stokje is haar breekbaarheid. Ook bestaat het risico dat ze iets onregelmatig opdrogen waardoor ze krom kunnen trekken.

Fase1: Wierookklei maken Neem nu wierookpoeder. Hoeveelheden van tien a twintig gram werken het prettigst. Begin met 5 theelepels poeder en doe daar 4 theelepels water bij. Het is hier ook mogelijk om nog gedroogde planten of kruiden toe te voegen. Dit geheel wordt met behulp van een stokje, lepeltje, en de handen door elkaar mengen totdat er een soepel kleitje is ontstaan. Je kunt nu eventueel etherische olie toevoegen. Voordeel hiervan is dat de wierookklei er vaak wat soepeler van wordt.  Let er echter wel op dat je dat wel gaat ruiken en dat je hoge tonen verliest. Na droging is er ook nog een optie om geurolie op te brengen en dat heeft als voordeel dat het stokje vrijwel meteen verpakt kan worden om de verdamping zo te voorkomen. De uiteindelijke klei is goed wanneer het lekker in de hand gekneed kan worden zonder dat er grote barsten ontstaan. Eenmaal gemaakte klei kun je in een plastic zakje koel bewaren zodat je het de volgende dagen ook nog kunt gebruiken.

Fase 2 : Maken van een Tibetaans stokje : Met behulp van de buisjes kunnen we een zeer regelmatig wierookstokje maken. Neem nu het enkele buisje(de vulbuis) en druk hem krachtig in de wierookpasta. Een klein beetje pasta zal nu in de buis zitten. Blijf dit proces herhalen totdat de buis geheel gevuld is. Meestal zal dit goed lukken. Mocht dit niet lukken dan is de pasta te droog of te nat. Voeg extra water toe of laat de pasta een uurtje staan om op te stijven. De tragacant zal het overtollige water absorberen en zo de massa beter binden. Als de vulbuis vol is nemen we het buisje dat er in past(de duwbuis) Sluiten het ene uiteinde van de vulbuis af met de vinger en pers de massa nog even goed samen door met de duwbuis aan de andere kant te drukken. Eventueel overtollig vocht zal er dan uitgeperst worden. Het plankje wordt er nu bijgepakt en de vulbuis wordt er horizontaal op neergelegd. Met de duwbuis drukken we het stokje eruit, de duwbuis steeds ronddraaiend. Til de buis schuin op om het wierookstokje te lossen. Herhaal dit procedé nu. Om het te versnellen kun je drie buisjes aan elkaar plakken zodat je er steeds drie tegelijk maakt. Let er bij droging op dat de stokjes drogen tussen de 20º en 30º Celsius en in een ruimte met minimale luchtstroming, bijv een kast.

Verdere mogelijkheden : De methode van duwbuis en vulbuis is een goede manier om kennis te maken met het wierook maken omdat ze zo duidelijk afgebakend is. Het idee van de grote truc staat echter als een huis zodat er eigenlijk zeer veel mogelijk is:

Maken van een wierookstokje uit de hand: Met het plaatje perspex kunnen we een balletje wierook makkelijk tot een cilindertje rollen. Hiervoor is wel een plankje of een tegeltje nodig als ondergrond. De wierookklei mag hiervoor iets natter zijn. Als ondergrond om te drogen kan een houten plankje worden omwikkeld met keukenrol, het ribbelplankje is wat makkelijker.

Met een injectiespuit: De injectiespuit geeft een bijzonder dun en mooi wierookstokje. De grootte van het spuitgat bepaalt de mate van kracht die gezet moet worden. In het hoofdstuk over de productiemethode wordt dit idee verder uitgewerkt.

Kegeltjes : Zorg voor een niet te droge wierookpasta. Van een balletje klei wordt nu de ruwe vorm van een ijshoorntje gemaakt. Rol nu op een vlakke ondergrond de zijkanten van het kegeltje glad. Belangrijk hier is de hoeveelheid druk met het rolplankje wordt uitoefend op het kegeltje. Het puntje moet ongeveer 3mm breed worden. De onderkant plat met iets afgeronde zijkanten.  Bij droging krimpt het kegeltje behoorlijk zodat het dan toch nog een redelijk scherp topje wordt. Voor een strak kegeltje moet het na droging met schuurpapier worden gladgemaakt. De brandbaarheid van een kegeltje is altijd wat lastiger omdat de diameter niet constant is.

Olie: Na droging kunnen de stokjes weer olie gedrenkt worden. Het kan met een penseeltje worden opgebracht. Het Tibetaanse stokje is vaak iets dikker waardoor het meer olie kan bevatten. Stook of verpak het stokje na een half uur.

Details

• Water : Het bindmiddel in je wierookpoeder bindt zich aan het water waardoor alles zich aan elkaar lijmt. Tijdens de droging verdampt het overtollige water dan weer. Andere vloeistoffen dan water zijn ook mogelijk, zo vermelden sommige oude Egyptische teksten wijn als vloeistof. Vooral de combinatie wijn en Mirre is zeer verrassend. Honing werd vroeger ook gebruikt.
• Mengbakje : Kies een bakje van glad keramisch materiaal en met een platte bodem.
• Buisjes : Een vulbuis van metaal of aluminium met een een binnendoorsnede van maximaal 5mm en een lengte tussen de 10 en 15cm. Om sneller te werken kunnen ook drie van dergelijke buisjes aan elkaar gelijmd worden voor een indrukwekkend instrument. In deze vulbuis moet een buisje komen dat er precies in past en waarmee je de wierookpasta eruit kunt drukken, dit is de duwbuis. Deze moet iets langer zijn dan de vulbuis en van beide kanten afgesloten zijn.
• Instrumentjes : Als mengstokje gebruik ik altijd chop sticks van de Chinees, maar een vorkje of een lepeltje voldoet net zo goed. Ik kan zelf alleen niet goed tegen het schril schurende geluid van metaal tegen keramiek en ik kan met een stokje iets nauwkeuriger werken. Een theelepeltje voor het water werkt goed, je kan hiervoor ook een rietje gebruiken. Een mesje is handig om overlengte meteen af te kunnen snijden. Een druppelaartje en een kwastje bewijzen goede diensten om etherische olie in je wierook te verwerken. Een natte lap is praktisch want schoon werken is belangrijk.
• Geribbeld droogplankje: dit is handig om de stokjes op te parkeren en op te laten drogen.
• Ondergrondje : Om kegeltjes of staafjes uit de hand te maken is een ondergrond noodzakelijk. Dit kan een houten plankje of een tegeltje zijn.
• Rolplankje : Een klein kunstof of houten plaatje van ongeveer 5cm bij 12cm, handig om uit de hand een staafje te rollen of om een kegeltje te maken.
• Handschoenen : Dit is een persoonlijke keuze. Zelf vind ik het prettig om na afloop in ieder geval één schone hand te hebben. Nadeel is dat je contact met de materie wat vermindert. Als je hem wilt hergebruiken was dan de handschoen(met je hand er nog in) doe hem uit, en doe er dan wat talkpoeder in. Hang 'm op met het gat naar boven terug...